حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
492
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
« ذكر ولادت أبو محمّد ، الحسن بن علىّ عليهما السّلم ، و ذكر فرزندان او ، و مدت حيوة ، و وقت وفات او ، و مدت امامت و خلافت او ، و ذكر مشهد و قبر او » امام حسن بمدينه در وجود آمده است ، روز « 1 » سه شنبه پانزدهم ماه رمضان ، سنهء اثنتين « 2 » هجريّه ، و بروايتى سنهء ثلث « 3 » ، سال بدر « 4 » . و مادر او فاطمه زهرا عليها السّلم . و در خلافت معاوية بن أبى سفيان بمدينه او را وفات رسيد ، در ماه صفر سنهء تسع و أربعين « 5 » هجريّه ، و بروايتى سنهء سبع و اربعين « 6 » ، و در شجرهء « 7 » سنهء اثنين و خمسين « 8 » . و مدّت عمر او چهل و هفت سال و يك ماه بود . و كويند كه : مدّت امامت او شش سال و پنج ماه بود ، و مدت خلافت چهار ماه . و زن او اسماء « 9 » ملعونه ، دختر اشعث [ بن ] قيس « 10 » ، بر فرمودهء معاويه ، و مشورت
--> ( 1 ) . شيخ مفيد رحمه اللّه در « الارشاد : 2 / 5 » مىگويد : ( ولد بالمدينة ، ليلة النصف من شهر رمضان ، سنة ثلاث من الهجرة ) . ( 2 ) . سال دوم هجرى . ( 3 ) . سال سوم هجرى . ( 4 ) . مقصود سال وقوع جنگ بدر كه در رمضان سال سوم بود . ( 5 ) . سال 49 هجرى . ( 6 ) . سال 47 هجرى . ( 7 ) . مقصود كتاب شجرهء أنساب علويّه ، نوشته احمد بن احمد مادرانى است . ( 8 ) . سال 52 هجرى . ( 9 ) . اتفاق مؤرخين و تبارشناسان بر اين است كه نام همسر حضرت كه او را سمّ خورانيد « جعدة بنت الأشعث بن قيس » مىباشد ، نه اسماء . ( 10 ) . اشعث بن قيس بن معدى كرب كندى ، از اميران عرب پيش از اسلام ، كه امارت كنده را به عهده داشت ، در سال 23 قبل از هجرت به دنيا آمد ، و پس از ظهور اسلام ايمان آورد ، و پس از